موسسه ریاضیات ویژن, ریاضیانه
خانه / سایر دروس / درباره تدریس درس قرآن

درباره تدریس درس قرآن

درباره تدریس, درس قرآن

درباره تدریس درس قرآن

آن چه در اين ميان اهميت بسيار دارد اين است که معلم پيش از آن که با زبان،اين نکات را به دانش‌آموزان تذکر دهد،‌خود شخصاً عامل به اين تذکرات و توصيه‌ها باشد تا زمينه‌ي تأثير عميق اين سفارش‌ها فراهم شود که دو گفته چون نيم کردار نيست. از سوي ديگر تذکر مکرر و کليشه‌اي اين نکات به دانش‌‌آموزان ممکن است موجب ملال خاطر ايشان شده و از تأثير آن بکاهد.

۱٫معلم بايد توفيق خود را فقط از جانب خدا بداند و براي موفقيت در کارش دائماً از خدا کمک بخواهد و اين آيه را همواره در نظر داشته باشد:

” وَ ما تَوفيقي اِلّا بِاللهِ – من هيچ توفيقي ندارم جز از سوي خدا – هود ۸۸″

۲٫فرستادن صلوات در آغاز کلاس و نيز در طول شبانه‌روز طبق احاديث، ملائکه را نازل مي‌کند، نفاق را از بين مي‌برد، عافيت و تندرستي مي‌آورد و گناه را مي‌زدايد. از پيامبر اکرم (ص) نقل شده است:

سخني که با نام خدا و صلوات بر من آغاز نشود، ناپدار و به دور از هر گونه خير و برکتي است.

۳٫شايسته است معلم قرآن در طول روز به ويژه در کلاس و هم چنين پيش از خواب وضو داشته باشد و اين شيوه را به دانش‌آموزان نيز توصيه کند.

-از پيامبر اکرم (ص) نقل شده است:‌حاِفظوا عَلَي الْوُضوءِ(بحار الانوار، ج ۷،‌ص ۹۷):سعي کنيد هميشه با وضو باشد.

-و هم چنين از ايشان نقل شده است:‌هر کس با وضو بخوابد،‌تا هنگام صبح بسترش مسجد و خوابش نماز او محسوب مي‌شود.(‌مستدرک الوسايل،ج ۱، ص ۲۹۷)

۴٫شايسته است انسان هر شب پيش از خواب، چند کارانجام دهد:

-به دستشويي رفته و پس از آن وضو بگيرد تا از پاداش عبادت در طول خواب بهره‌مند شود.

-حداقل ده آيه از قرآن با توجه به معناي آن بخواند. چرا که نقل شده است:‌ هر کس شبي ده آيه از قرآن بخواند،‌ازغافلان نيست و هر کس پنجاه آيه بخواند،‌از شاکران است.(کافي، ج ۲، باب ثواب‌القراﺓ، ص ۶۱۲)

-و نيز خواندن سه بار سوره‌ي توحيد،‌صلوات و تسبيحات اربعه را فراموش نکند. خوب است معلم،‌دانش‌آموزان را به تدريج با اين آداب آشنا کرده و به انجام آن‌ها تشويق کند.

۵٫معلم هميشه دانش‌آموزان را به لطف و رحمت خدا اميدوارکند و نمونه‌هاي اين لطف و رحمت بي‌کران را براي آن‌ها برشمارد.

۶٫يک معلم خوب به دانش‌آموزان احترام مي‌گذارد و از کلمات ولحن محبت آميز استفاده مي‌کند. عصبانيت معلم،‌اين رفتار را به دانش‌آموزان مي‌آموزد و برخورد نامناسب معلم به ويژه معلمي که قرآن مي‌آموزد، باعث دوري دانش‌آموزان از معلم و خداي ناکرده دوري از درس قرآن مي‌شود.

بنابراين در هيچ شرايطي فرياد کشيدن معلم سزاوار نيست.

توجه هميشگي به آيات ذيل،‌ روحيه خوش‌رفتاري را تقويت مي‌کند:

-وَقولوا لِلنّاسِ حُسنْاً: بامردم نيکو سخن بگوييد. بقره ۸۳

-وَالْکاظِمينَ الغَيْظَ وَ الْعافيَن عَن‌ِالنّاسَ وَ اللهُ يُحِبُّ الْمُحسِنينَ: (افراد با تقوا … ) خشم خود را فرو مي‌خورند و لذا از خطاي مردم درمي‌گذرند و خدا نيکوکاران را دوست دارد. آل‌عمران ۱۳۴

-وَاصبِر وما صَبُرکَ اِلاّ بِاللهِ: صبر و حوصله داشته باش و در اين کار جز به ياري خدا، موفق نمي‌شود. نحل ۱۲۷

۷٫تشويق دانش‌آموزان ضعيف‌تر، آن‌ها را به تلاش و پيشرفت اميدوار مي‌کند. هر دانش‌آموز نقاط قوت خاص خودش را دارد و معلم بايد اين نقاط را کشف کرده و به او نشان دهد. مثلاً اگر درسش ضعيف است ولي اخلاق و رفتار خوبي دارد مي‌توان براي پدر و مادرش کارت تبريک فرستاد که من به شما تبريک مي‌گويم فرزند شما اخلاق و رفتار خوبي دارد.

۸٫شايسته است معلم با ظاهري ساده،‌مرتب، پاکيزه و زيبا در کلاس درس حاضر شود تا دانش‌آموزان از ديدار او شاد شوند و از کلاس او لذت ببرند.

۹٫طرز توجه و نگاه معلم به دانش‌‌آموزان بايد حساب شده و عادلانه باشد، برخوردهاي تبعيض آميز مانند صحبت‌ در گوشي يا توجه به بيش از حد به يکي از دانش‌آموزان، اثرات منفي از قبيل سوءظن و حسادت در پي دارد.

۱۰٫در يک آموزش خوب و مناسب مربي مي‌کوشد تا خود را از نظر ذهني و عاطفي در موقعيت دانش‌‌آموز قرار دهد؛ در حالي که در آموزش نامناسب معلم دانش‌آموز را در موقعيت خود قرار مي‌دهد. از پيامبر گرامي اسلام روايت شده است: مَن کانَ عِندَه‌و  صَبِي‌ٌّ فَليَتَصـٰابَ لَهُ: کسي که کودکي نزد اوست بايد با او رفتاري کودکانه داشته باشد (وسايل الشيعه،ج ۲۱،‌ص۴۸۳)

۱۱٫توجه داشته باشيد غالباً کودک علت آن چه را که شما عيب مي‌دانيد، نمي‌داند. از اين رو قبل از سرزنش براي او توضيح دهيد  که چرا رفتار او پسنديده نيست. اين امر هم بر محبت کودک نسبت به شما مي‌افزايد و هم امکان تشخيص رفتار پسنديده و ناپسند را در آينده براي او فراهم مي‌کند.

۱۲٫دانش‌آموزان بيش از آن که از زبان و گفتار ما بياموزند تحت تأثير رفتار،‌منش و شخصيت واقعي ما هستند،‌ آن‌ها خيرخواهي و دلسوزي،‌خوش اخلاقي و گشاده‌رويي، گذشت و فداکاري،‌صبر و حوصله و نظم و انضباط را عملاً از رفتار ما مي‌آموزند. اگر دانش‌آموزاني اين چنين مي‌خواهيم پس بايد اين چنين باشيم.

۱۳٫هنر معلم، پرورش احساس نياز نسبت به علم و تقوا در دانش‌آموز است.

آب کم جو تشنگي آور به دست                              تا بـجوشـد آبـت از بـالا و پـست

۱۴٫اصيل‌ترين روش‌هاي تربيتي،‌طبيعي‌ترين، ساده‌ترين و صميمي‌ترين آن‌هاست. انسان تا دست به عمل نزند، نمي‌آموزد؛ عمل نيز با اشتباه همراه است؛ دانش‌آموزان را به تلاش و اقدام تشويق کنيد تا از اشتباه کردن نهراسند؛ بلکه چگونگي درس گرفتن از اشتباهاتشان را به آن‌ها بياموزيد.

۱۵٫معلم بايد براي هماهنگ کردن روش‌هاي آموزشي، خانواده‌ي دانش‌‌آموزان را از طريق جلسات توجيهي و يا خبرنامه مدرسه از اقدامات، روش‌ها و نظرات خود مطلع سازد.

۱۶٫خوب سوال کردن نيمي از دانش است. (پيامبراکرم: حُسْنُ السُّؤالِ نِصْفُ الْعِلْمِ.بحار الانوار، ج ۱،‌ص ۲۲۴) ذهن کودک را پرسشگر بار بياوريد و به او بياموزيد با تفکر درباره‌ي پرسش‌هاي خويش،آن‌ها را به بهترين شکل بيان کند.

۱۷٫کيفيت ارائه‌ي مطالب و مفاهيم، مهم‌تر از کميت آن‌هاست.پيام‌هاي شما هر چند اندک اما با کيفيت مؤثر، بهتر از صحبت‌هاي طولاني و خسته کننده است.

۱۸٫اظهار بي اعتمادي به دانش‌آموز احساسي نامطلوب در او پديد مي‌آورد که متقابلاً اعتماد و پذيرش او را نسبت به معلم کاهش مي‌دهد. هم چنين انتساب نابه‌جاي خصلتي منفي به او، ممکن است در دراز مدت همان خصلت را در او ايجاد کند. حتي الامکان نسبت به دانش‌آموز حسن ظن نشان دهيد و از خطاهاي قابل گذشت او، تغافل کنيد.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

برای ورود به کانال تلگرام >>>مرکز تخصصی ریاضیات ویژن<<< کلیک کنید