در بررسی مشکل آموزش درس ریاضی و این که چگونه این مشکل به وجود آمده چه موقع این مسئله ظاهر شده است، و بسیاری مطالب دیگر، می توان نتیجه گرفت که در برهه کنونی و با توجه به تحقیقات انجام شده، آموزش سنتی ریاضی جوابگوی دانش آموزان نیست و این روش سال هاست که نتیجه مطلوبی را به جامعه و آموزش ریاضی نداده است.کودک و نوجوانان امروز باید به گونه ای دیگر دید نیازهایش را سنجید و استعدادها و توانایی هایش را پیدا کرد و در شکوفایی آن به نحو دیگری باید فعالیت کرد.معلم ریاضی و دانش آموز در کلاس درس هر دو باید فکر کنند و به تبادل افکار و حل مسئله بپردازند.

دانش آموز در بسیاری از موارد در گرفتن اطلاعات «به روز» به دلیل جوان بودن و داشتن وقت و انرژی و امکانات و روحیه بیشتر، از معلم پیشی گرفته است آن چه در کلاس درس ریاضی اتفاق می افتد باید چیزی غیر از انتقال اطلاعات باشد. آموزگار در کلاس ریاضی فکر را رایگان به دانش آموز ندهد بلکه باید توانایی ایجاد تفکر تازه و بدیع را در دانش آموزان بالا ببرد.انگیزه را برای ادامه «یادگیری- یاددهی» در خود و دانش آموزان ایجاد کند و با بالا بردن توان علمی و کاری خود، زندگی کاری را برای خودش نیز شیرین تر کند و اگر این گونه نباشد از قافله عقب مانده است. گام اول در این زمینه، پژوهش و تفحص در روش های کارا و خلاق تدریس است تا جریان یاددهی را از وضعیت انفعال خارج کرد و نتیجه آخر این که راهبرد مطلوب و اساسی در حل مشکل «یاددهی- یادگیری» درس ریاضی ایجاد آشتی میان پژوهش و خلاقیت، معلم و دانش آموز در کلاس درس است، در نهایت تشویق معلمان تلاش گر و پژوهش گر و خلاق است.